dinsdag 26 oktober 2010

Ruilen

 Beste lezer,

Bij deze plaats ik een wat ouder werk van mijn hand. Ditmaal een dialoog. De uitdaging bij dit zkv (zoals bij de vorige het geslacht van de 'ik' de uitdaging was) is het vinden van het object waar de hoofdpersonen het over hebben. Wederom hoe dan ook, bij deze!

Ruilen

"Kan ik deze hier inruilen?"
"Dat kan. Mag ik vragen waarom?"
"Dat mag. Hij gaat steeds kapot. Mij was verteld dat hij wel tegen een stootje kon."
"Ja, dat hoor ik wel vaker. Dat komt omdat mensen er nogal roekeloos mee omgaan."
"Roekeloos? Maar ik gebruik hem nauwelijks. En het meeste gebruik is passief."
"En daar wordt hij nu juist lui van en als je hem dan opeens heel veel gebruikt redt hij het niet en gaat hij inderdaad kapot."
"En wat kan ik doen om dat te voorkomen?"
"Tsja meneer, u zult hem gewoon vaker actief moeten gebruiken.”
“Dat is het enige wat u kunt bedenken? Actiever gebruiken? Ik heb daar toch niets aan. Ik heb nu eenmaal niet de vaardigheden om hem altijd bezig te houden. En ik als ik hem wel vaak achterelkaar gebruik wordt hij er ook niet steviger op.”
“Ik begrijp wat u bedoelt.”
“Maar daar koop ik toch niets voor? Krijg ik hier geen garantie op?”
“Nee meneer, Bovendien lijkt het erop dat dit exemplaar al een jaartje of zeventien meegaat.”
“Dat klopt. Maar hij is gebouwd op ruim zeventig jaar! Ik vind zeventien dan niet meer dan redelijk.”
“Daar heeft u een punt. Weet u wat? U mag van mij dit exemplaar inruilen.”
“Inruilen? Dan weet ik wel iets.”
“U kunt dit alleen ruilen tegen een nieuw exemplaar.”
“Deze is steviger?”
“Nee meneer, deze kunnen ze alleen beter opknappen als het echt fout gaat.”
“Ik moet er dus eerst een heel groot probleem mee hebben voordat jullie er iets aan willen doen?”
“Ja meneer.”
“Dus ik schiet er nog niets mee op?”
“Jawel. Dit is een moderner exemplaar. En als dit exemplaar u niet bevalt heb ik nog wel een roze.”
“Een roze?”
“Ja, niet iedereen vindt het een goed idee, maar sommige mensen zijn er zeer bij gebaat.”
“Ach ik weet het niet. Ik heb toch liever die lever denk ik.”
“Dat zal niet gaan meneer.”
“Niet? Wat bent u voor schepper?”
“De Schepper m’neer.”
“De? Als in?”
“God m’neer.”
“Gelooft u het zelf?
“Nee, daar heb ik mensen voor.”
“Heel amusant.”
“Ja, ik kan altijd wel lachen met mijzelf. Maar om terug te komen op uw probleem denk ik niet dat het probleem bij mij ligt.”
”Dus het is mijn schuld?”
“Eigenlijk wel.”
“En God geeft geen garantie?”
“Nee, dan blijf ik bezig. Dan heb ik over twintig jaar zes miljard mensen voor de deur staan met een bedorven aarde. Nee, aan garantie begin ik niet.”
“Fijn. Dan ga ik wel naar een andere schepper.”
“Aan de andere kant van de straat op nummer 666 zit mijn collega. Schrik alleen niet van de temperatuur. Het is nogal een koukleum. En voordat ik het vergeet: Hij accepteert geen PIN, alleen betaling in natura!”
“Prima. Prettig weekend.”
“Hetzelfde!”

Geen opmerkingen:

Een reactie posten