donderdag 16 december 2010

21-12-50-90-30

Beste lezer,
Dit is dus de reden voor de titel van dit blog. Ik bied u ditmaal een gedicht aan. In eerste instantie heb ik het geschreven als een soort songtekst. In de versie die ik hier plaats heb ik echter het refrein en de bridge verwijderd. Dit omdat ik de strofes, coupletten als u wilt, geprobeerd heb te schrijven als een gedicht. Ik schrijf normaal alleen met een rijmschema, maar zonder metrische dwang. Ditmaal heb ik mij iets meer in een systeem proberen te persen. Hier en daar zullen er ongetwijfeld wenkbrauwen, of andere haren, rijzen en suggesties zijn dan ook meer dan welkom. Voor de rest beroep ik mij op dichterlijke vrijheid. En ik kan u vermelden dat, ja de titel inderdaad een betekenis heeft en nee, ik deze niet zal delen. Zie het als een puzzeltje en als de eerste vrijheid die ik mijzelf gun.


As far as I ever knew you
As far as this could ever go
The misery you have caused me   
With the love you couldn't show.

The way you used to hold me
The way you stared ahead
These final gasps of breathing
This love is dying, if not dead   

Shattered glasses on the floor           
Looks ignited with desire
The books the only witnesses
Of how my soul's on fire

We danced, we glanced. The night was fresh   
And when you left, it all went wrong
And while you are away I sit
And write, my love still strong

Geen opmerkingen:

Een reactie posten