donderdag 24 februari 2011

Verlaten VIII

Ik denk dat we nu op het moment zijn aangekomen waarop ik u moet vertellen dat zij al een relatie had. Op dat moment tenminste. Die relatie hield al een jaar stand en hoewel ik natuurlijk geen neutrale toeschouwer was, kon ook ik wel zien dat het niet perfect was. Volgens haar geen grote problemen. Het waren slechts 'barstjes aan de oppervlakte'. Toch, vanuit mijn sturende functie, zag ik de productiviteit dalen. En zolang zij afgeleid was, was ik dat ook.

Een paar dagen van spanning kropen aan ons voorbij. Er werd niet veel gepraat, maar dat was niet uitzonderlijk. Iedereen had werk en communicatie was daarbij niet vereist, en bleef meestal tot een minimum beperkt. De productiviteit bleef echter dalen, zowel die van haar als die van mij. Mijn werk stapelde zich op en daarom bevond ik mij op vrijdagavond nog in de bibliotheek van de vestiging. Het liep tegen achten en ik zou de rest van de avond nodig hebben om alles bij te werken. De deur van de bibliotheek staat meestal open en op de vloer ligt tapijt. Ik was daar, zoals zo vaak, alleen en had muziek aangezet om toch nog iets leuks te maken van het begin van het weekend. In mijn ooghoek zag ik een bord voorbij komen. Twee armen vouwden zich om mijn borstkas.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten