dinsdag 1 maart 2011

Verlaten XI

Voor even was ik de gelukkigste man op aarde. Ja, ik weet het, dat klinkt cliché, maar dat kan mij niet zoveel schelen. Ik was gelukkig en ik kon niet zien hoe het leven beter kon. Maar, zoals u waarschijnlijk al afleidde uit de verleden tijd; ik was gelukkig.

Vier dagen heeft het geduurd. Een half jaar spanning, vier dagen geluk en toen was ze terug. Bij hem, dat dan weer wel. In haar woorden kon ik het dilemma waar zij voor stond niet begrijpen. En daar had ze waarschijnlijk gelijk in.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten