woensdag 30 maart 2011

Verlaten XXII

Pas de volgende ochtend kon ik goed zien dat haar hotelkamer een puinhoop was. Alsof er een bom was ontploft. Lichte frustratie gokte ik. Mijn kamer was niet veel beter overigens. De hond zat toen nog niet in zijn kooi. Ik draaide me half naar haar toe en verbaasde me weer over haar schoonheid. Ik weet het. Klef. Ik zal het u besparen. Ik wachtte tot ze wakker werd en kuste haar glimlach.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten