maandag 23 mei 2011

Verlaten XLI

Het kost verschrikkelijk veel energie, maar leverde nooit iets op. Saneren is dan de enige logisch overgebleven mogelijkheid. En dat deed ik. Als een mens dan toch alleen moet blijven kan hij daar maar beter vrede mee hebben. Die vrede had ze me ontnomen. Ik was niet langer een heel mens. Ik was reduceerd tot een half persoon. Het beruchte potje zonder dekseltje. En dus belde ik haar. Een telefoontje en een taxirit later lag ik weer naast haar. Arm om haar heen, vastberaden om nooit meer los te laten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten