woensdag 28 december 2011

Ze is Kwaad II


Bij deze het vervolg.

Hij stond op en liep achter haar aan. Ik ging verzitten en staarde uit het raam. Hij achtervolgde haar terwijl ze weg probeerde te lopen. Slecht asfalt en hakken zijn geen goede combi. De hakken snap ik nog steeds niet overigens. Het was het eerste paar dat ik zag tijdens mij bezoek aan Fort Peck. Hoe dan ook, het kostte hem weinig moeite om haar in te halen. De woordenwisseling ging verder op de parkeerplaats bij wat wel hun auto moest zijn. Wilde gebaren illustreerden de intensiteit, terwijl het geschreeuw duidelijk te horen was door de open deur van het restaurant. De oorzaak van de ruzie is mij nog steeds niet duidelijk. Een typische ruzie, opgebouwde frustraties en onuitgesproken irritaties.

Ik stond op, trok mijn portemonnee en liet geld achter op mijn tafel, met fooi natuurlijk. Ik nam een kleine omweg, trok dertig dollar uit de portemonnee en zocht oogcontact met de verveelde serveerster. Ik hield de drie tientjes omhoog in haar richting en legde het geld op de tafel van het stel. Een glimlach en een knikje later stond ik buiten. Ruzie is al erg genoeg.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten